Jabłko dla wszystkich w sadzie

Redakcja Bajkowej

  • 3 do 6 lat
  • 3 min czytania
  • Pełna bajka
  • Przyjaźń
  • Z morałem
  • Zwierzęta

W sadzie za wzgórzem mieszkał jeżyk Kolczan. Miał mały domek z liści i wielką miłość do jabłek. Jesienią wszystkie jabłka z drzew opadały, a Kolczan zbierał je i chował na zimę.

Kiedy nadchodziły chłody, wszystkie zwierzęta w sadzie krzątały się przy zapasach. Mrówki taszczyły ziarenka, wiewiórki ukrywały orzechy, a jeże znosiły do domków suche liście, żeby było im ciepło.

Ale tego roku urodził się tylko jeden owoc. Wielki, rumiany, pachnący jak lato. Kolczan znalazł go pod jabłonią i zawołał z radości: „Mam jabłko.”

Przytulił je kolcami, ale nie nakłuł, bo był bardzo ostrożny. Niósł je do domu jak największy skarb.

Droga wiodła przez trawę i opadłe liście. Jabłko pachniało tak mocno, że aż kręciło się w głowie, a Kolczanowi ślinka napływała do pyszczka. Szedł wolno, żeby go nie upuścić.

Po drodze spotkał myszkę Polną. „Och, jakie piękne”, westchnęła. „A ja od rana nic nie jadłam.”

Kolczan przystanął. Pomyślał o swoim brzuszku, który też głośno burczał. „Ale to moje jabłko”, powiedział w duchu. Jednak oczy myszki były takie smutne.

„Masz”, powiedział w końcu i odkroił kawałeczek własnym ząbkiem. Mysz zjadła, uśmiechnęła się i pobiegła do domu, wołając: „Dziękuję, jeżyku.”

Potem spotkał żabkę, która była zmęczona, i wiewiórkę, która szukała kolacji, i na koniec starego kosa. Każdemu odłamał po kawałku. Jabłko robiło się coraz mniejsze, a serce Kolczana coraz większe.

Kiedy dotarł do domu, w ręku został mu tylko ogryzek. Usiadł na progu i zamyślił się. „Nie mam nic”, szepnął.

Zrobiło się cicho. Wiatr poruszał liśćmi, a gdzieś daleko odezwała się sowa. Kolczan poczuł, że jest trochę smutno, ale nie tak, jak się spodziewał. Było mu dziwnie spokojnie, jakby zrobił coś bardzo dobrego.

Wtedy zajrzała do niego mysz. Za nią przyszła żabka, wiewiórka i kos. Każde przyniosło coś małego: garść jagód, orzeszek, suchy chlebek i miodową kruszynkę. „Podzieliłeś się z nami, więc my dzielimy się z tobą”, powiedział kos.

Wszyscy usiedli razem na liściach i zjedli wspólną kolację. Kolczan nigdy nie jadł tak pysznego posiłku. A ogryzek posadził za domkiem, żeby wiosną wyrosła z niego nowa jabłonka.

Rozpalili małe ognisko z suchych gałązek. Mysz opowiadała dowcipy, żabka kumkała melodię, a wiewiórka tańczyła na pniaku. Jeżyk śmiał się tak głośno, że aż zadrżały mu kolce.

Porozmawiajcie po bajce

  1. Co zrobił jeżyk, kiedy spotkał głodne zwierzątka?
  2. Dlaczego na końcu zwierzęta przyniosły jeżykowi jedzenie?
  3. Czym ty ostatnio podzieliłeś się z kimś i jak się wtedy czułeś?

Opowieść napisana przez redakcję Bajkowej.