Baziowy poranek

Redakcja Bajkowej

  • 3 do 6 lat
  • 3 min czytania
  • Pełna bajka
  • Wielkanoc
  • Zwierzęta
  • Na dobranoc

Marysia obudziła się, gdy za oknem śpiewał kos. Był pierwszy dzień, który naprawdę pachniał wiosną, a do Wielkanocy zostało już tylko kilka dni. Wyjrzała przez okno i zobaczyła dziadka w kaloszach. „Idziemy po bazie”, powiedział. „Śniadanie zjesz po drodze.”

Wzięli kosz i sekator. Powietrze było rześkie, trawa mokra od rosy, a niebo różowe jak wnętrze muszelki. Marysia szła na paluszkach, żeby nie obudzić ziemi. „Ziemia już się obudziła”, szepnął dziadek. „Słyszysz?” Marysia nasłuchiwała. Gdzieś chrobotała myszka, gdzieś kapała woda, w krzaku bzyczał pierwszy trzmiel.

Nad rzeką rosła wierzba. Jej gałązki zdobiły srebrne kuleczki. „To bazie”, powiedział dziadek. „Zanim wierzba pokaże liście, zakłada na pąki futerka, żeby jej nie zmarzły.” Marysia dotknęła jednej kuleczki palcem i roześmiała się. „Jest miękka jak kotek.” Rzeczywiście, jak maleńki kotek, który śpi.

Dziadek ostrożnie ściął trzy gałązki. „Nigdy nie bierz za dużo”, uczył. „Zostaw coś dla pszczół.” Na jednej gałązce siedział trzmiel, który wcale nie leciał. Ogrzewał się w słońcu, a futro miał tak samo puszyste jak bazie. „On też lubi miękkie rzeczy”, powiedziała Marysia i delikatnie odsunęła rękę.

W drodze powrotnej minęli zająca. Stał na polu i wąchał powietrze. Marysia zamarła. Zając spojrzał na nią czarnym, błyszczącym okiem i zniknął w bruździe. „Może to ten wielkanocny”, wyszeptała. Dziadek mrugnął. „Kto wie.”

Dziadek opowiadał, że zające w Wielkanoc podobno przynoszą dzieciom prezenty, ale on nigdy żadnego nie widział z bliska. Marysia obiecała, że jeśli kiedyś spotka takiego zająca, zapyta go o wszystko.

W domu mama wyjęła wazon. Gałązki wstawili do wody i postawili na stole obok koszyczka ze święconką. Marysia zawiązała na jednej wstążkę, a na drugiej powiesiła malutką pisankę z papieru. Bazie wyglądały jak miniaturowe obłoczki.

Wieczorem, gdy dom ucichł, Marysia nie mogła zasnąć z radości. Wstała na paluszkach, zajrzała do pokoju i zobaczyła w świetle księżyca baziowe futerka, srebrne jak mgła. Dotknęła jednego ostatni raz. „Dobranoc, kotku”, szepnęła. Wróciła do łóżka i zasnęła, zanim zdążyła policzyć do trzech.

Porozmawiajcie po bajce

  1. Co Marysia i dziadek zobaczyli i usłyszeli podczas spaceru nad rzekę?
  2. Dlaczego dziadek powiedział, żeby zostawić trochę bazi dla pszczół?
  3. Co lubisz robić wiosną, kiedy robi się cieplej i wszystko się budzi?

Opowieść napisana przez redakcję Bajkowej.