Małpa w kąpieli

Aleksander Fredro

  • 3 do 7 lat
  • 1 min czytania
  • Pełna bajka
  • Zwierzęta
  • Z morałem
Nagranie lektora, 2:22

Rada małpa, że się śmieli,
Kiedy mogła udać człeka,
Widząc panią raz w kąpieli,
Wlazła pod stół, cicho czeka.
Pani wyszła, drzwi zamknęła;
Małpa figlarz, nuż do dzieła.
Wziąwszy pański czepek ranny,
Prześcieradło,
I zwierciadło,
Szust do wanny.
Dalej kurki kręcić żwawo.
W lewo, w prawo,
Z dołu, z góry,
Aż się ukrop puścił z rury,
Ciepło, miło, niebo, raj.
Małpa myśli: „W to mi graj.”
Hajże kozły, nurki, zwroty,
Figle, psoty,
Aż się wody pod nią mącą.
Ale ciepła coś za wiele…
Trochę nadto… Ba, gorąco…
Fraszka. Małpa nie cielę,
Sobie poradzi:
Skąd ukrop ciecze,
Tam palec wsadzi.
„„Aj, gwałtu, piecze.””
Nie ma co czekać,
Trzeba uciekać.
Małpa w nogi,
Ukrop za nią, tuż, tuż w tropy,
Aż pod progi.
To nie żarty, parzy stopy…
Dalej w okno… Brzęk, Uciekła.
Że tylko palce popiekła,
Nader szczęśliwa,
Tak to zwykle małpom bywa.

Tekst z domeny publicznej na podstawie wydania Wolnych Lektur, w uwspółcześnionej interpunkcji redakcji Bajkowej. Nagranie: Wolne Lektury, licencja CC BY-SA 3.0, czyta Robert Koszucki.