Wróbelek i kurczątko

Stanisław Jachowicz

  • 3 do 6 lat
  • 1 min czytania
  • Pełna bajka
  • Zwierzęta
  • Z morałem
Nagranie lektora, 1:10

Przyjdzie czasem bieda wielka,
Niema ziarnek dla wróbelka,
I aż wtenczas się pożywi,
Gdy mu dadzą co poczciwi.
Na podwórzu raz kucharka
Posypała kurom ziarnka:
Biedny wróbel ślinkę łykał,
I powoli się przymykał.
Stara kura, sknera wielka,
Nie chce nic dać dla wróbelka,
„Ach, ja głód okropny znoszę,
„O trzy ziarnka tylko proszę,
„Macie tysiąc; o, mój Boże.
„A wróbelek umrzeć może.”
Biada ci próżniaku, biada.
Stara kura odpowiada:
Twoja prośba próżna, marna,
Nie dla ciebie nasze ziarna.
A kurczątko to słyszało,
Wróbelkowi ziarnek dało,
I dotychczas przyjaźń wielka
Łączy z kurczątkiem wróbelka.

Tekst z domeny publicznej na podstawie wydania Wolnych Lektur, w uwspółcześnionej interpunkcji redakcji Bajkowej. Nagranie: Wolne Lektury, licencja CC BY-SA 3.0, czyta Mariusz Rzepka.